Technologia (instrumenty i urządzenia elektroniczne)

Syntezatory

ARP Odyssey analogowy syntezator produkowany w latach 1972-1981 przez amerykańską firmę ARP. Był to pierwszy instrument duofoniczny, który umożliwiał grę dwóch dźwięków jednocześnie. Miał klawiaturę 37- klawiszową. ARP Odyssey posiadał opcję synchronizacji oscylatorów, generator napięć przypadkowych, filtr górnoprzepustowy. Korzystali z niego kompozytorzy: Andrzej Korzyński, Janusz Grzywacz (Laboratorium).

Elwirka polski instrument polifoniczny (keyboard) dla dzieci i młodzieży, produkowany od 1982 roku przez Wrocławskie Zakłady Elektroniczne Mera-Elwro. Syntezator posiadał klawiaturę na dwie i pół oktawy, przycisk, który włączał filtr dolnoprzepustowy i klawisz vibrato. Do „Elwirki” wbudowano również wzmacniacz. Producent przewidział też możliwość podłączenia głośników. Jego obudowa została później zaadaptowana dla komputera Elwro 800 Junior.

EMS Synthi AKS syntezator przenośny, monofoniczny, analogowy z elementami duofonii produkowany od 1972 roku przez Electronic Music Studios (EMS) z Wielkiej Brytanii. Był nazywany mikrostudiem muzycznym. Posiadał cyfrowy sekwencer i kartę pamięci (prestopatch). Posługiwali się nim m.in. Briana Eno, Jean-Michel Jarre (albumy „Oxygène” i Équinoxe”). Z polskich wykonawców sięgnęli po niego: Włodzimierz Kotoński, Czesław Niemen, Tadusz Sudnik, Studio Eksperymentalne Polskiego Radia.

Fale Martenota instrument elektroniczny skonstruowany w 1928 roku przez francuskiego muzyka i inżyniera Maurice Martenota (1898-1980). W trakcie gry można było zmieniać wysokość i dynamikę dźwięków. Urządzenie posiadało klawiaturę i głośnik. Jego popularyzatorem był kompozytor Olivier Messiaen. Z instrumentu skorzystał m.in. muzyk Dimitr Levidis w utworze „Poeme Symophonique” oraz zespoły Radiohead i Mouse.



Fortepian Fendera fortepian elektryczny produkowany przez firmę Fender. Korzystali z niego przede wszystkim muzycy jazzowi. Najbardziej popularnym fortepianem okazał się model „Fender Rhodes Piano”.